130. Lang leve de leut

01-03-2022
‘Aan het genieten van carnaval?’ vraag ik.
De hoogbejaarde man glimlacht, maar niet van harte.
We komen elkaar weleens tegen in het centrum. Dan schuifelt hij achter een blauwe rollator en duwt zijn vrouw tegen een rode. Samen praten ze honderduit, alsof ze elkaar lange tijd niet hebben gezien. Met zijn statige postuur en het witte, goed onderhouden baardje zou hij een koning uit een sprookje kunnen zijn. Zijn vrouw, tenger, rug recht en schouders laag, heeft hetzelfde koninklijke voorkomen. Ze kleden zich alsof ze altijd op weg zijn naar een galavoorstelling. Hij in pakken van een stof met een zijdeachtige glans, zij in rokken met jasjes die zomaar eens van Chanel kunnen zijn. Wat dat betreft zijn ze het toonbeeld van het Roosendaals carnavalsmotto van dit jaar: Van goej Uize.
Een kikker en een mini Max Verstappen huppelen voorbij. ‘Hier blijven,’ roept een man in boevenkostuum.
‘Is uw vrouw er niet bij?’ vraag ik.
In de ogen van de man verschijnen tranen. Hij laat ze de vrije loop. ‘Ze is vorige maand gestorven.’
‘Wat vreselijk. Was ze ziek?’
‘Beroerte. In het ziekenhuis heeft ze nog een paar woordjes gebrabbeld. Zolang ze nog kon praten, zou het wel meevallen, dacht ik. Diezelfde nacht is ze overleden.’ Hij wrijft zijn wangen droog.
Naast ons op het plein slaan twee mannen luidruchtig hun vermoedelijk niet eerste biertje van vanmiddag achterover.
‘We waren 71 jaar samen. Ik heb de dokter gevraagd of ik ook dood mocht, maar hij zei dat ik gezond ben en dat het dan niet mag.’
‘Ik weet niet wat ik moet zeggen.’
‘Ik hoop dat ik een hartstilstand krijg.’ Hij friemelt een kettinkje met niet-reanimerenpenning tevoorschijn. ‘Daarom draag ik deze. Doodgaan mag niet, maar iemand ongevraagd terughalen uit de dood wel. Belachelijk.’
Ik knik.
‘Ik mis haar verschrikkelijk.’
‘Niet zo somber,’ lalt een van de mannen. ‘Het is carnaval. Lang leve de leut.’
 
Mijn blog liever in je mail? Vul hier je gegevens in. Je kunt er ook een opmerking kwijt. Vind je mijn blog leuk? Deel hem gerust met anderen. Graag zelfs.
 
< vorige blog: 129. Code rood volgende blog: 131. Billentikker >
 
 
inDelen